Op weg naar Kona - Interview met Bart Aernouts

Vifit Sport is een trotse partner van het BMC-Vifit Sport pro triathlon team. Zeven van de acht atleten van het team zijn gekwalificeerd voor het Ironman wereldkampioenschap in Kailua-Kona, Hawaii. We spraken de atleten over hun voorbereidingen en verwachtingen van de race.

Je bent al 3 keer in de top 10 geëindigd bij de Ironman in Kona, wat is je doel voor dit jaar?

“Ik probeer altijd mijn eerdere prestaties in Kona te verbeteren, maar het zal altijd een zeer onvoorspelbare race zijn. Mijn doel is een top 5-resultaat, maar ik hoop vooral de beste triatlon van mijn carrière te racen dit jaar in Kona. Dit zou een goede start zijn voor een geweldig resultaat ;-)”

Heb je dit jaar iets anders gedaan in je voorbereiding ten opzichte van vorige jaren?

“Dit jaar werk ik samen met een nieuwe coach die veel ervaring heeft in het racen in Kona – Hij won de race twee keer zelf en coacht ook een vorige winnaar. Dus, de hele voorbereiding was natuurlijk een beetje anders en nieuw, maar de basis bleef hetzelfde. Ik zal mijn laatste trainingsblok weer in de VS (Arizona) doen, om mij aan te passen aan de warme weersomstandigheden. De laatste 2 jaar ging ik naar Lanzarote, maar ik voelde de behoefte om dit jaar iets anders te proberen.”

Wat is volgens jou het zwaarst: de fysieke of mentale voorbereiding op een Ironman?

“In Ironman-races is de mentale kracht cruciaal, maar ik heb er vertrouwen in dat ik weet hoe ik me hierop moet voorbereiden en het kost me niet zoveel energie. Voor mij is de fysieke voorbereiding nog steeds het moeilijkst, omdat ik niet het gevoel heb dat ik de perfecte dag in Kona heb gehad tot zover. Het is een hele hoop uren aan inspanning en het zal nog steeds een puzzel zijn om het voor 100% goed voor elkaar te krijgen.”

Heb je een speciale voedingsstrategie?

“Ja, mijn voeding is altijd aangepast aan de raceafstand en vooral aan de weersomstandigheden. Vanwege het warme en vochtige klimaat zal ik meer drinken en een hogere hoeveelheid natrium gebruiken tijdens de race. Net als bij grote marathonevenementen hebben we ook toegang tot persoonlijke voeding tijdens de marathon in Kona. Ik maak van deze gelegenheid dan ook zeker gebruik, aangezien we dit in de meeste andere races niet hebben.”

Is dit in jouw ogen de belangrijkste race van het jaar of niet?

“Ja, Kona is veruit de meest belangrijke race van het jaar in de lange afstandstriatlon. Het is de race die iedereen kent en waar onze sport ‘werd geboren’. Maar het is ook de race waar alle professionele atleten zich voor proberen te kwalificeren en waar ze naar de beste plaats in hun beste vorm streven. Dit maakt het niet alleen de meest bekende, maar ook de meest competitieve race in triatlon.”

Hoe nerveus denk je dat je op de race dag zult zijn op een schaal van 0 - 10?

“Het helpt om enige ervaring te hebben en het wordt mijn 7e keer dat ik Kona race, maar ik zal nog steeds erg hoog scoren op deze schaal. Laten we zeggen dat het geen probleem zal zijn om op de raceochtend de 8 te bereiken ;-).”

Wat is denk je het eerste wat je doet als je gefinisht bent?

“Ik knuffel mijn vriendin, ga ergens in de schaduw zitten, geniet van een ijskoud drankje en laat het allemaal bezinken.”

Wat is denk je het eerste dat je zal eten nadat je klaar bent?

“Na Ironman-evenementen (de volledige afstand) heb ik meestal helemaal geen honger. Maar het eerste dat ik ga eten is sowieso iets hartigs!! Geen zoete dingen meer na een overdosis suiker 8 uur lang ;-).”

Wie is denk je de eerste persoon die je zal bellen na je race?

“Dit zal mijn dochter zijn. Een goede of slechte race doet er niet toe, ze zal het allemaal geweldig goed in perspectief plaatsen en gewoon praten over de ‘kinderdingen’ in het leven.”

Beloon je jezelf na zo’n prestatie, en zo ja; wat is voor jou de ultieme beloning?

“Ik beloon mezelf na de race met wat quality time met mijn geliefden. In de aanloop naar evenementen zoals Kona moeten ze me veel missen en de grootste beloning is om veel tijd samen door te brengen. Ik neem ook een korte pauze van een aantal dagen waarbij ik niet eens denk aan zwemmen, fietsen of hardlopen!”